یکی از وهم‌انگیزترین تصاویری که در طبیعت خواهید دید، بازتاب تصاویر درختان مرده، بر دریاچه‌ای است که توسط مه و سکوت در آغوش گرفته شده است. دریاچه ممرز نوشهر ، مشهور به دریاچه ارواح، جایی است که این صحنه حیرت‌انگیز طبیعی به آن تعلق دارد. دریاچه ممرز در ۵ کیلومتری شمال روستای چلندر از توابع […]

یکی از وهم‌انگیزترین تصاویری که در طبیعت خواهید دید، بازتاب تصاویر درختان مرده، بر دریاچه‌ای است که توسط مه و سکوت در آغوش گرفته شده است. دریاچه ممرز نوشهر ، مشهور به دریاچه ارواح، جایی است که این صحنه حیرت‌انگیز طبیعی به آن تعلق دارد.

دریاچه ممرز در ۵ کیلومتری شمال روستای چلندر از توابع نوشهر واقع است. این دریاچه در میان جنگل انبوه پهن‌برگ در منطقه ملاکلا قرار گرفته و در میان محلی‌ها با نام این منطقه نیز نامیده می‌شود. طول دریاچه در حدود ۷۰۰ متر و عرض آن ۳۰۰ متر است.

دریاچه ممرز نوشهر ، مکانی کمیاب برای گوش دادن به صدای سکوت است. تنها صدایی که اطراف این دریاچه خواهید شنید صدای حیوانات وحشی است که میان درختان می‌پیچد. خزش باد روی آب و میان درختان مرده بر ترسناک بودن فضا می‌افزاید.

تالاب ارواح در فهرست آثار ملی ایران نیز ثبت شده و از جاذبه‌های طبیعی و بکر خطه شمال محسوب می‌شود که در بین گردشگران و ماجراجویان کمتر شناخته شده است. در کنار این دریاچه جنگلی سرسبز قرار دارد و در میان آب‌های دریاچه، تنه‌های درختان خشکی قرار دارد که به درختان مرده شهرت یافته‌اند.

برای دسترسی به این دریاچه در کیلومتر ۱۲ مسیر نور به نوشهر پس از جاده ونوش، باید وارد جاده فرعی روستای چلندر و صلاح الدین کلای سفلی شد و بعد از عبور از روستا به محیط بانی خواهید رسید.

بعد از انجام اقدامات اداری لازم در محیط بانی جاده شمالی را به طول ۱۰ کیلومتر ادامه دهید. پس از مشاهده تابلوی دشت و بند ممرز وارد جاده فرعی شوید. این جاده فرعی شما را به دریاچه بند ممرز خواهد رساند.

عبور از جاده فرعی نیاز به خودروهای کمک دار دارد و برای رسیدن به این دریاچه آفرود سواری در میان درختان و جنگل را نیز تجربه خواهید کرد.

به دلیل بکر بودن منطقه امکان مواجهه با حیات وحش بسیار زیاد است.

با توجه به دسترسی سخت، فصل‌های بهار و تابستان که زیبایی طبیعت دو چندان می‌شود، بازدید از این تالاب مناسب خواهد بود، اما از آنجا که امکانات رفاهی و گردشگری در این منطقه برای مسافران وجود ندارد و گردشگران برای اقامت و دسترسی به امکانات باید به نوشهر بازگردند، در فصل‌های سرما دسترسی به این دریاچه مشکل و سخت می‌شود.